Ааламды кучагыма бир кысчудай,Башкача сезимдерге толуп турам.
«Жалт» жанчу күлүңдөгөн көзүн карай,
Жандан жан жаратып ток болуп «уям».
Артта эми өзүмдү-өзүм табалбаган,
Нечен түн караңгылык, жүрөк кири.
Бүт дүйнөм бөлөнгөндөй шыңгыр үнгө,
Бар дүйнөм турбас анын бир тал кирпи.
0 комментария(ев):
Post a Comment