Tuesday, 11 October 2011

Меланхолия

Бүтпөгөн кансыз согуштун
өзүндө өмүр агылат.
Түпкүрүн өрттөгөн жүрөктүн
үнүңдө түмөн ый катылат.

Эски эмес, жаңыдан жаралган
Ал сезим калп беле жаңылткан?
Кападар кайрыкка үндөшө,
өзүңө окшошуп бараткам.

Сөзүмдө чекиттер көбөйдү...
Көзүңдө күйгөн ышк өчкөнсүйт.
Жолубуз бөлүнсө бир күнү,
ааламда чырактар өчөт бүт...

(Прага.2011)

0 комментария(ев):

Post a Comment