Skip to main content

Posts

Уильям, алты саның аман үйүңө жетип ал!

     Менин жакшы таанышым, франциялык фоторепортер Уильям Даниэлс - бүгүн Сириядан Ливанга эвакуация кылынган эки журналисттин бири.     Ал Эдит Бувье деген журналист экөө бир нече убактан бери оппозиция курчоого алынып, аткылоого туш болуп жаткан Баба-Амр районунда калышкан. Дал ушул жердеги чабуулда жакында америкалык журналист Мари Колин менен франциялык сүрөтчү Реми Ошлик набыт болушкан эле...     Уильям менен мен акыркы жолу Парижде жолукканыма бир жарым жыл болуп калды. Ал көп жолу Кыргызстанда да болгон. Менин жубайым Гази менен бирге иштешип да жүрүштү. Мен андан кийинчерээк “Азаттыкка” маек да алгам .     Уильям, сага амандыкты тилейбиз.   (Сүрөттүн автору Уильям Даниэлс, Ош шаары, Кыргызстан)

Photo: Алгачкы жеңишим

Мен бул жаңылыкты кечигип кабарлап жатам: Былтыр Лейлекте сүннөт тойдо тарткан сүрөтүм Transitions Online (TOL) уюмунун фотоконсурсунда Маданият деген бөлүмдө жеңди. Мына бул жерде мен иштеген "Азаттык" радиосу бул жөнүндө жазган кабар бар.

Демократия жетимсиреди

Чехия аза күтүп жатат - демократиянын атасы, коммунисттик оккупацияга каршы уюштурулган "баркыт ыңкылабынын" негизги лидери Вацлав Гавел узак оорудан соң көз жумду... Менин жашоомдо соңку 10 жылдан бери "Азаттык" радиосу канчалык чоң орунду ээлеген болсо, анын чех жеринде иштеп калышына, демократия башат алган жерлердин биринде байыр алышына Гавелдин салымы да ошончолук чоң болгон. Кечээ кечинде колдоруна шам чырактарды көтөргөн прагалыктар борбордук аянтка чогулуп, Гавелди эскерип жатышты... Мен ал жерде бүгүн да эл таркабай турганын көрдүм. Чыныгы элдик лидердин өлүмүнө эл чындап кайгырып турду.

Менин Москвам (сурот-баян)

Жакында эс алып Москвада болдум. Эсинерде болсо, мен бир нече жыл мурда "Менин Орусиям" деген фото-баян жасаган элем. Быйыл сентябрда болгондо ошону улантууну чечтим. Мен билген Москва кандай озгорду? Мына ушул жердеги суроттордон коргуло.           Буга чейинки "Менин Москвам" фото-баяндар: http://torokul.blogspot.com/2007/09/my-moscow.html http://torokul.blogspot.com/2007/09/my-moscow-part-2.html  

Баткендик килемчи

Баткендик килемчи Кибирахан Туйгунова кыргызстандык кол өнөрчүлөргө кеңири таанымал. Мен жакында анын үйүндө болуп, килемчинин эмгектери менен таанышып келдим. Аны менен интервью-сүрөттөрүмдү көргүңөр келсе, бул жакка киргиле .

Кадимки күн

Кадимки күн, Кадимки сөз, илептер. Алыста барат поезд. Баратат учуп ак түтүн. Жалгыздык – жалган. Жалгыздык - арман, Жалгыздык сараң... Эстетет баарын, а неге атпайт таң? Ноябрь беши. Кайрылып келбейсиң эми, Ортодо калат үшкүрүк. Тозоктон эмес, сезимим бар бейиштен кийинки... Кадимки түн, Кадимки көз жаш, бакыт - күң. Ыраазы боло бил ааламда сендей бир башка бар үчүн. (23.06.2011. Прага)

Кудай кошкон кошуна

Бул куру сөз эмес. Мен тай-тай басып, нанды “нана” деген кезимде биз Лейлектин борбору Исфанага көчүп келдик. Үйүбүз сегиз бөлмөлүү “орустун узун үйлөрүнөн” эле. Чыгыш жагындагы эшигинде Момунжан ака менен Гүлнара апа Дилфуза, Толкун, Шухрат деген балдары менен жашашчу. Батыш жагынан биздин үйдүн эшиги ачылчу. Бирок эки үй-бүлөнү бир шыйпырдын астында 17 жыл баккан бул үйдүн эки учун бири-биринен бөлгөн тосмо жок эле. Ошол муштумдай кезимде досторумдун кимиси кыргыз, кимиси өзбек экенин деле жакшы аңдаган эмес экенмин. Балалыктын ал дүйнөсүндө улут-улут болуп бөлүнүү жат болчу. ( Уландысы бул жакта )